แม้จะดูเป็นเรื่องเล็กน้อยในสายตาหลายคน แต่โลน หรือเหาโลน กลับเป็นภัยเงียบที่เกี่ยวข้องกับโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์โดยตรง โลนเป็นปรสิตขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ในขนบริเวณอวัยวะเพศ รักแร้ ขนหน้าอก หรือแม้แต่คิ้ว และขนตา  และสามารถแพร่เชื้อผ่านการสัมผัสทางผิวหนังหรือเพศสัมพันธ์ได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นเราจะพาคุณเจาะลึกเกี่ยวกับโลน ความเสี่ยง การติดต่อ อาการ การรักษา และวิธีป้องกันตัวเองอย่างปลอดภัย

โลน คืออะไร?

โลน (Phthirus pubis หรือ Pubic lice) เป็นปรสิตชนิดหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายเหาแต่ตัวสั้นกว่า พบมากในบริเวณที่มีขนหนาแน่น เช่น อวัยวะเพศ รักแร้ หรือขนหน้าอก โลนจะเกาะติดอยู่กับเส้นขน และดูดเลือดจากผิวหนัง ทำให้เกิดอาการคัน แดง และระคายเคือง

โลนสามารถพบได้ทั้งในชาย และหญิง และไม่จำเป็นต้องมีสุขอนามัยไม่ดีจึงจะติด เพราะการแพร่เชื้อเกิดขึ้นจากการสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ติดเชื้อ ไม่ว่าจะระหว่างมีเพศสัมพันธ์หรือการใช้ของส่วนตัวร่วมกัน เช่น ผ้าขนหนู เสื้อผ้า หรือผ้าปูที่นอน

โลนกับโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ มีความเกี่ยวข้องที่ไม่ควรมองข้าม

แม้โลนจะไม่ใช่โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ในความหมายที่เกี่ยวกับไวรัสหรือแบคทีเรีย (เช่น HIV หรือซิฟิลิส) แต่ก็จัดอยู่ในกลุ่มของโรคที่สามารถแพร่ผ่านเพศสัมพันธ์ได้ (sexually transmissible conditions)

การพบโลนในร่างกายอาจเป็นสัญญาณว่าเคยมีการสัมผัสทางเพศแบบไม่ป้องกัน และมีความเสี่ยงที่จะติดโรคติดต่ออื่น ๆ ควบคู่กัน เช่น ซิฟิลิส หนองใน หรือหูดหงอนไก่ ดังนั้น ผู้ที่ตรวจพบโลนควรพิจารณาตรวจหาโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์อื่น ๆ ด้วย

Quicky

โลนสามารถแพร่กระจายได้อย่างไร?

โลนสามารถแพร่เชื้อได้หลายทาง เช่น

  • การมีเพศสัมพันธ์โดยตรงกับผู้ติดเชื้อ
  • การใช้ของใช้ส่วนตัวร่วมกัน เช่น ผ้าปูที่นอน ผ้าเช็ดตัว หรือเสื้อผ้า
  • การสัมผัสใกล้ชิดทางกายภาพ เช่น การนอนร่วมเตียง
  • ในบางกรณีอาจติดต่อผ่านขนตาหรือคิ้วได้โดยเฉพาะในเด็ก

เนื่องจากโลนไม่สามารถอยู่ได้นานนอกตัวมนุษย์ (ประมาณ 1–2 วัน) การติดเชื้อจึงมักเกิดจากการสัมผัสโดยตรงมากกว่า

อาการของการติดโลน

ผู้ที่ติดโลนอาจมีอาการดังต่อไปนี้

  • คันอย่างรุนแรงบริเวณขนเพศ รักแร้ หรือขนหน้าอก
  • ผื่นแดงหรือระคายเคือง
  • จุดเลือดเล็ก ๆ บนกางเกงในหรือที่นอน
  • ขนดูเหนียวหรือมีไข่โลน (ไข่จะติดแน่นที่โคนขน)
  • ในบางรายอาจเห็นตัวโลนขนาดเล็กที่เคลื่อนไหวได้ด้วยตาเปล่า
การวินิจฉัย และการรักษา การติดโลน

Love2Test

การวินิจฉัย และการรักษาการติดโลน

วินิจฉัยการติดโลน

แพทย์สามารถตรวจพบโลนได้โดยการดูด้วยกล้องขยาย หรือแม้แต่ตรวจด้วยตาเปล่าในบางกรณี การแยกแยะไข่โลนกับรังแคหรือไข่เหาธรรมดาเป็นสิ่งสำคัญ เพราะการรักษาจะแตกต่างกัน

การรักษาการติดโลน

  • ใช้ยากำจัดโลน เช่น permethrin 1% หรือ pyrethrin-based shampoo
  • ในกรณีที่ดื้อต่อยา อาจต้องใช้ยา ivermectin
  • การกำจัดขนบริเวณที่ติดโลนร่วมด้วยอาจช่วยลดจำนวนไข่ และตัวโลน
  • ซักเสื้อผ้า ผ้าปูที่นอน และผ้าเช็ดตัวด้วยน้ำร้อนอย่างน้อย 50°C
  • แจ้งคู่นอนให้เข้ารับการรักษาพร้อมกัน เพื่อลดโอกาสการติดซ้ำ

โลนในเด็ก สัญญาณเตือนที่ควรระวัง

หากพบโลนในเด็ก โดยเฉพาะในบริเวณขนตาหรือคิ้ว ควรสงสัยว่ามีความเสี่ยงที่จะเกี่ยวข้องกับการล่วงละเมิดทางเพศ และจำเป็นต้องได้รับการตรวจสอบจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ และนักจิตวิทยา

การป้องกันการติดโลน

เพื่อป้องกันการติดโลน และการแพร่กระจาย ควร:

  • หลีกเลี่ยงการมีเพศสัมพันธ์แบบไม่ป้องกันกับบุคคลที่ไม่ทราบสถานะ
  • ไม่ใช้ของใช้ส่วนตัวร่วมกับผู้อื่น
  • ตรวจร่างกายเป็นประจำ โดยเฉพาะหากมีอาการผิดปกติ
  • ใช้ถุงยางอนามัย แม้จะไม่สามารถป้องกันโลนได้ 100% แต่ช่วยลดโอกาสสัมผัสโดยตรง
  • หากพบโลน ควรแจ้งคู่นอนทุกคนในช่วง 30 วันก่อนหน้า เพื่อเข้ารับการตรวจ และรักษา
Buddy Chat — Love2Test

อ่านบทความอื่นๆ เพิ่มเติม

โลนอาจดูเป็นเรื่องเล็กในสายตาบางคน แต่แท้จริงแล้วสามารถส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิต และเป็นสัญญาณเตือนถึงพฤติกรรมทางเพศที่มีความเสี่ยง การตรวจหาโลน และโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์อย่างสม่ำเสมอ รวมถึงการใช้วิธีป้องกันที่เหมาะสม คือหนทางสู่สุขภาพทางเพศที่ปลอดภัย และยั่งยืน ในโลกที่ความสัมพันธ์เปิดกว้าง และหลากหลาย การดูแลตัวเองอย่างรู้เท่าทัน คือกุญแจสำคัญที่จะปกป้องคุณจากความเสี่ยงที่ไม่จำเป็น

เอกสารอ้างอิง

  • Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Pubic Lice. Comprehensive information on symptoms, transmission, and treatment of pubic lice. [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก https://www.cdc.gov/parasites/lice/pubic/index.html
  • World Health Organization (WHO). Sexually transmitted infections (STIs). Overview of STI-related infections, including ectoparasitic infestations. [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/sexually-transmitted-infections-(stis)
  • Australian Government Department of Health. Pubic lice (crabs). Prevention and treatment guidance for pubic lice. [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก https://www.health.gov.au/topics/sexually-transmitted-infections/pubic-lice
  • กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. โลน (Pubic lice) กับสุขภาพทางเพศ. ข้อมูลเกี่ยวกับการป้องกันและควบคุมการแพร่กระจาย. [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก https://ddc.moph.go.th/uploads/publish/1061220221223083395.pdf
  • กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. แนวทางสุขอนามัยเพื่อป้องกันเหาและโลนในประชากรกลุ่มเสี่ยง. [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก https://anamai.moph.go.th